یا رزمندگان داوطلب و فاقد مدرک بالینی منصفانه برخورد کنید

یا رزمندگان داوطلب و فاقد مدرک بالینی منصفانه برخورد کنید

بسمه تعالی

با شروع جنگ تحمیلی بار اصلی دفاع و حضور در جبهه های حق علیه باطل بدوش نیروههای مردمی افتاد نبروهای که با عنوان بسیجی وارد صحنه کارزار می شدند و حقیقتا از جان و دل مایه می گذاشتند و هر بسیجی وقتی پا در میدان نبرد می گذاشت دوست داشت تا آخرین قطره خون خویش بماند و جبهه را ترک نکند و برای او ننگ بود که صحنه نبرد را خالی کند. نیروههای بسیجی می آمدن و می رفتن و همه ما هم می دانیم و آگاه هستیم چون قبل از اینکه وارد جنگ بشویم کشور ما وارد انقلابی بزرگ شده بود سیستم اداری نظامی ما حال روز درستی نداشت همین مسائل باعث شد تا تمام توان پزشکان و تلاش بیمارستانها در جنگ به مجروحینی معطوف شود که زخم آشکاری داشتند و دردهای خاموش یا در آن زمان توسط پزشکان و یا حتی خود رزمندگان درست نشخیص داده نمی شد یا تجربه شناسایی این ضایعات توسط کادر پزشکی ما کم بود مثلا رزمندگی که دارای موج گرفتگی بود و برای درمان سردرد شدید به پزشک مراجعه می کرد تا سالها داروی غیر مرتبت به او داده می شد تا اینکه بعد از مدتها پزشک متخصص دیگری متوجه می شد که این نوع درد و مشکلات بوجود آمده ربطی به  آن دارو ندارد و سردرد آن اثرات موج انفجار است  که البته امیدوارم کسی این ادعا را نداشته باشد که ما در اوایل جنگ می توانستیم تمام بیماریهای که برخواسته از جنگ بوده سریع کشف می کردیم و به آن می پرداختیم

و البته خیلی از رزمندگان چنان درگیر دفاع از آرمان و تمامیت این مملکت بودن که نه بفکر مراجعه به پزشک متخصص بودن و نه فرصت فکر کردن به این دردها را داشتند البته خیلی از رزمندگان هم امکان مراجعه به پزشک متخصص را در محل زندگی خود نداشته اند این را کسانی متوجه می شوند که بایستی فقط برای استراحتی کوتاه به شهر خود برمی گشتند و دو باره راهی جبهه ها می شدند این را کسانی می دانند که فقط بعنوان یک نیروی داوطلب به جیهه می رفتن نه کارمندی بودند تا برای آنان ماموریت و حقوقی لحاظ شود نه نیروی که حضورشان سابقه کاری برایشان محسوب شود. البته بیان این مطالب این نیست که آنهای که با هر عنوان به جبهه رفتند کارشان را کم ارزش جلوه دهیم آنها هم کارشان قابل تحسین است ولی موضوع حضور نیروههای داوطلب است آنهائیکه بدونه هیچ اجباری و داوطلبانه به جبهه می رفتند کار بس پسندیده ترانجام داده اند که متاسفانه بعد از دفاع مقدس به این قشر از رزمندگان بدرستی پرداخته نشد یعنی رزمنده داوطلبی که برای دفاع از کشورش به جبهه رفته بود بعد از جنگ جبران به اصطلاح عقب ماندگی مادی و تحصیلی را نداشت .

یا به این قشر خوب پرداخته نشد یا از نگاه ها پنهان ماندند .این موضوع را باز کسانی خوب متوجه می شوند که این عمل را انجام داده باشند البته رزمندگانی هم بودن که آمدن و عقب ماندگی درسی را جبران کردند این قشر رزمنده داوطلب آنقدر مظلوم است که اگرامروز خواسته باشد سنوات حضور داوطلبانه جبهه خودرا به سنوات کاری شغل آزاد خود اضافه کند باید سنوات حضور خود در جبهه را از بیمه خریداری کند تا پول پرداخت نکنید سنوات بیمه شما محسوب نمی شود از این موضوع که بگذریم موضوع مدرک بالینی و همزمان یکی دیگر از مشکلات این رزمندگان است که با توجه به حضور در جبهه های نبرد و قرار گرفتن در آن شرایط سخت و طاقت فرسا دچار بیماری های اعصاب و روان شده اند و کمیسیون پزشکی یکی از اسناد را ارائه برگ معاینه پزشک متخصص و یا سیر درمان را حداقل دو سال بعد از حادثه قرار داده است  البته در این چند سال اخیر طبق توافقات بنیاد و اداره ایثارگران سپاه اراثه گواهی مجروحیت از طرف این اداره را کمیسیون مطالبه می کند که باز یا حداقل درصد را می دهند یا باز با بهانه های مختلف آن گواهی مجروحیت صادر شده  از طرف نیروی انسانی رده اعزام کننده را رد می کنند

که شاید کمیسیون دهها دلیل برای مطرح کردن این موضوع دارد که البته این نوع مجروحین صد ها دلیل برای رد این مطالبه دارند البته بنده هم قبول دارم که باید سازوکاری برای این موضوع اراثه شود و لی نه اینکه با هر بهانه و یا به هر دلیل بخواهیم حقی از این عزیزان ضایع کنیم خلاصه اینکه رزمندگان دوران دفاع مقدس یکی از گنجینه های ما هستند که باید با اعتماد و بخشنامه های منطقی تر به آنها پرداخت و به نظر می رسد باید نسبت به این قشر از رزمندگان خصوصآ آنهایکه فاقد مدرک بالینی هستند دید بازتری داشت شاید یکی از این دیدها تعدد حضور رزمنده یا مدت سابقه حضور در جبهه یا نوع مسئولیت در جبهه و یا نوع عملیاتهای که حضور داشته اند خصوصآ عملیاتهای که آتش عراق سنگین بوده است در هر صورت باید با این رزمندگان داوطلب فاقد مدرک بالینی مهربان تر بود و نباید کاری انجام دهیم تا رزمنده ای از ما رنجیده شود و مسئولین ذیربط یادشان باشد عدم پرداختن درست و منصفانه به  این قشر از رزمندگان  باعث کم رنگ شدن روحیه ایثار و سلحشوری در جامعه می شود  و البته خدای نکند افرادی خواسته باشند مغرضانه و یا سلیفه گرانه با این موضوع برخورد نمایند که آنوقت حسابشان با کرام الکاتبین است.

خدایا چنان کن سرانجام کار  تو خشنود باشی و ما رستگار

سید عزیزاله پژوهیده

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

1555 مطلب نوشته است .

۸ نظر on “یا رزمندگان داوطلب و فاقد مدرک بالینی منصفانه برخورد کنید”

  • جانباز wrote on ۹ دی, ۱۳۹۲, ۱۱:۲۱

    سلام
    ا
    نتظار نمی رفت با رزمندگان داوطلب که از همه و جود گذاشند اینچنین برخورد شود کاش قدر این عزیزان را بیشتر میدانستند

  • احمد wrote on ۶ مهر, ۱۳۹۳, ۱۲:۴۰

    سلام بر شهدا وایثارگران وامام شهدا ورهبر معظم انقلاب بنده یکی از رزمندگان داوطلب جبهه وجنگ که امثال بنده مورد بی توجهی محض برادران دایره ایثارگران قرارگرفته ایم هرچند که ما بااین برخوردها به قیمت جانمان دست از راه شهدا ورهبر مانمان بر نمی داریم ولی بدانند که ما برای خدا و تعهد به امام وشهدا این راه را انتخاب کردیم و ادامه خواهیم داد ولی حقوق همسر وفرزندانمان را ضایع نفرمایید زیرا آنها بخش مهمی از خانواده ما هستند درچند نوبت که به دایره ایثارگران سپاه استان (اسمض نزد مدیر سایت محفوظ است) مراجعه نمودیم گفتند که شماچون مدت ۹ماه سابقه جبهه دارید ÷رونده به کمسیون ارسال نمی شود آخر چرا مگه کسی که آن هم یک ماه به حبهه رفته مستحق این حق نشده مگه سابقه مدرک جانبازی است نگاه به حال شخص رزمنده نباید شود انتطار دارم که این پیام به گوش مسئولین برسد تاشاید چاره اندیشی شود

  • مهوش ازادمژدهی wrote on ۱۶ دی, ۱۳۹۳, ۹:۲۴

    با سلام درود به شهدای ۸ سال دفاع که از جانشان گذشتن تا امروز من بتوانم به زندگی دنیایی خود ادامه حیات دهم ای کاش من هم شهید می شدم این ظلم وظلت را نمی دیدم این جانب رزمنده زن که همواره اماده بخدمت برای مملکتم بودم وحاضر می شدیم که برای معابر باز کنی از ما خواهرها اغستفاده کنند تا این حد از جان خود می گذشتیم مثل شهید فهمیده حالا اگر شهید فهمیدها هم می ماندن فقط منزوی می شدند واز این همه ظلم به حسرت می ماندن خودم خیلی کسانی را که مختصر درد داشتن می گفتم ول کن برو شهید می شوی یادت می رود ببین اخلاص برای خدمت تا کجا می شود اما متاسفا فراموش شدیم که هیچ حقمان را که نمی دهند ان هم هیچ بهمان به شعورمان هم توهین می شود بازم هیچ از طرف مسئولان هم نادیده گرفته شدیم حرف برای گفتن درد دل کردن زیا است ما که جانمان را کف دست گرفتیم رفتیم خدمت کنیم حالا که مانریم آن زمان فکر احتکار وزمین خواری کردن نکریم همش بفکر خدمت بودیم حالا باید به حسرت بشینیم که کوچکترین لطف از طرف مسئولین بما بشود حقمان را نه لطف من بعد از جنگ چشم چپم دیدش را از دست داد وبعد ازمدتی هم تخلیه شد چرا چرا بدادمان نمی رسد از تنگی تنفسی که بگذریم…….خدا مارا زیر دین خون شهدا نگذارد ما که الان با ظلت زندگی می کنیم با اینکه هم خودم رزمنده بودم هم همسرم فقط بدنبال یک لقمه نان برای سیر کردن زندگیمان تلاش می کنیم تازه بما می گویند شما چرا انهایی که مارا می شناسند می دیدن چقدر سنگ جمهوری اسلامی به سینمان میزنیم مارا زیر سوال برده اقایان قاضی شما قضاوت کنید این ظلم نیست حالا کسی را می شناسیم تازه از شهرستان امده ولی باچه زندگی مرفحانه زندگی می کند؟؟؟؟؟///……ما که عمرمان تمام شد بچه هامان هم مارا زیر سوال می برند

  • احمدقلیزاده wrote on ۱۹ اردیبهشت, ۱۳۹۴, ۱۴:۲۱

    عزیزان بنیاد شهید بدتریرین ظلم رادرحق فاقدین مدارک بالینی روامیدارند بنده توکمیسیون عالی سپاه اعصاب وروانم تایید شده توکمیسیون بدوی هم سی وسه درصد جانبازی دارم چهارنفرافراد غیرمتخصص درکمیسیون ماده سه بنیاد اعصب وروان منوکه پزشکان متخصص رده بالا تایید کردنرو رد کردندوشیمیایی بنده سی وسه درصد روکمیسیون بنیاد رد کرده مطمن هستم انگارهمه برخوردبافاقدین مدارک بالینی مغرضانه وباهد.ف قبلی است سی وسه ماه حضوردرجنگ بعنواندداوطلب دارم یکسال سربازی الان هم چون توجنگ تفریح بودیم سالم هستیم بقول بعضی ها 

  • امد wrote on ۲۱ اردیبهشت, ۱۳۹۴, ۱۴:۰۷

    عزیزان بنیاد شهید نه اینکه منصفانه برخورد نمیکنند بلکه مغرضانه هم برخورد میکنند انگار ارثیه خودشان را به رزمندگان میخواهند ببخشن بابایکی نیست به اینها بفهمونه که رزمندگان حق بزرگی به گردناین سرزمین دارند جوانی وسلامتی خودشان فداکردن تا این سرزمین دردنیا سربلند بیرون بیاد باباحقشان هستدصدقه ندهند ماگداشدیم ولی صدقه خوارنیستیم سرشن راوردن زیربرف مطمن باشید ملت ما داناترازاین حرفها هستند بااین رو نمشودفرهنگ ایثاروشهادت راتبلیغ کردشعاردیگرکارسازنیست عمل کنید

  • سعید بانشی شیراز wrote on ۲۴ مرداد, ۱۳۹۴, ۲۱:۲۵

    باسلام به خواننده این درددل باسلام من درسن دوازده سالگی داوطلب جبهه شدم گوشم دچارجراحت شد اماچون سطحی بود سرپایی مداواشدم اما بعد درمدرسه متوجه درس نمی شدم واین امررفته رفته برشنواییم اثرگذاشت تاجایی که موفق نشدم دیپلم بگیرم  به صورت پیمانی وارد نیروی انتظامی شدم اما دوستان محبت کردند بعداز شش سال چون دیپلم نداشتم گفتند به سلامت منزل اجاره ای وداشتن دوفرزند بدون درامد هرچه چه اصرار کردم قبول نکردند ایااگر من وامثال من نمی رفتن جنگ حالا همین اقایانی که مرا بیکار کردند الان این پست راداشتند این مقام راداشتند  ایا دفاع از مملکت واجبتر نبود حاشا به کرمتان ااین انتظاررانداشتم واسلام از شیراز 

  • علیرضا صفرعلیپور wrote on ۵ مهر, ۱۳۹۵, ۱۹:۵۸

    طی۲۳ماه حضوردرجبهه بارها مجروح اللخصوص سال۶۳درپادگان ابوذرسرپل ذهاب هنگام بمباران شدید انبوه جنگنده های دشمن مجروح واعصاب وروان شدم اینموضوع چنان درزندگی ام تاثیرگذاشت که تامرزفروپاشی خانواده بارها پیش رفت .خدامیدانددراینمدت خانواده چه رنجها از تالمات روحی .جسمی رنج برده اند گاها ندای امیرالمومنین درذهنم طنین میافکند که خطاب به مالک اشتر فرمود وای برتو وای برمصر.وای بر ملت اگررزمندگان درپیچ وخم مشکلات گرفتار شوند..برخلاف برادرانم که درکسب وکار موفق بودند بجهت عدم تعادل روحی چندین بارشغل ذعوض کرده و همواره ناموفق بودم ..باوجود تهیه مدارک بیمارستان ارتش کرمانشاه مبنی بر مجروحیت ..ایثارگران ارتش دراحراز جانبازی هربار کارشکنی میکند..برای ۲ترم مهمانی تنها دختر دانشجویم درحالی که دانشجوی پزشکی دانشگاه سراسری است وبرای اینکه پیش اون سرافکنده نباشم… حدود ۱۳ میلیون پول میخوان..درصورتیکه کل درآمد سالانه ام طبق برآورد سازمان مالیاتی کمترازاینمقداراست…دیگر اززندگی خسته وافسرده شده ام وآیا اینست ترویج فرهنگ ایثار وآیا امام رزمندگان را اینگونه سفارش فرموده بودند؟؟

  • ناشناس wrote on ۱ شهریور, ۱۳۹۶, ۱۵:۲۰

    فسا
    خدا هست
    به رزمندگان بدون درصد جانبازی که بیمار و روانی وشیمییایی هسن کمک کنید به آنها در صد مجروهیت بدین

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .


تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت فرهنگی،اجتماعی سفیر - safeir.ir است و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
Translate »